Вітольд Маркавіч's Journal

11:11pm: Я забрала ў брата падручнік па інфарматыцы за 7 клас і вывучаю Pascal ABC.
Прыйшоў муж дадому, а я кажу:
- Муж, муж, давай я табе праграму напішу.
- А што ты ўмееш?
- Умею лічыць усякае.
- Ну, палічы мне суму ўсіх няцотных лікаў да 37.
- Эээ, я такога яшчэ не ўмею, мне такое прасцей у галаве палічыць.
- Хм. Тады палічы мне 5+3, а адказ выведзі словамі.
- Я і такога яшчэ не ўмею..
- Ну ладна, палічы мне тады 13:17, - кажа ўшчэнт расчараваны муж.
І тут я яго так парадавала-парадавала, напісала яму праграмку, і ганаруся сабой.:)

1:06am: Давялося паглядзець Еўрабачанне вельмі ўважліва з пачатку і да самага канца, бо як толькі я села на канапу, котка на мяне легла і таксама стала глядзець, а потым заснула.:) А я баялася дыхаць, бо ў яе ж адаптацыя.:)

11:16pm: Дзіцячае Еўрабачанне!
Галасуем за Швецыю і Нідэрланды!!!

10:37pm: Жарты дзяніса Кур'яна ядуць мой моск.
- Хэлоў, Юэрэп! - кажа вядоўца.
Кур'ян каментуе: - Хэлоў, Юра! - кажа вядоўца, маючы на ўвазе нашага чароўнага трусіка.

9:33pm: А ў нас ёсць чорная Коця Бася. Узяла ператрымаць на тыдзень, каб людзям дапамагчы + супакоіць свой інстынкт паклапаціцца пра якую жывёлінку.
Цяпер муж з ёй цалуецца, я хвалююся, што яна дрэнна есць і ў туалет не хадзіць, а яна гуляе сама па сабе. А яшчэ сядзіць на падваконні, глядзіць, як людзі выходзяць з пад'езда і гырркае на іх, як сабачка.:)
Кожны заняты сваёй справай, спакой і ідылія.

11:51pm: Я стала нейкая ляніва-абыякавая, нават забылася пагугліць падрабязнасці адстаўкі нашага рэктара.
Але за мяне , як заўсёды, усё пагуглілі, так што магу з астатнімі падзяліцца.
Справядлівыя ізаблічэнія на Сайце неабыякавых медработнікаў
Ізаблічэнія ім Мінздрава - нейкі невнятны артыкул ва ўніверскай газеце, у ягоным стылі, так і не асіліла.
Коратка і зразумела на Навінах.бай.

От ужо ён мне нерваў патрапаў, і гэта пры тым, што ён мяне так і не засёк ні ў ЗБС, ні на Плошчы. А ўжо каго засёк, дык зусім было невесела.:(
Нда, яшчэ было сорамна за яго, калі ён сустракаўся з замежнікамі. Асабліва калі спрабаваў з імі па-ангельску пабалакаць.:)
Так што я рада, што нарэшце.

7:43pm: Выдатны тэст на логіку пра шмурдзікаў і уузак ад v1vendi тут.
У мяне 100% за 6 хв 45 сек, хто мяне пераплюне?:)

9:33pm: Дарэчы. Я даўным-даўно прасіла вас падказаць мне душэўна-малааплочвальную працу, дык вось, я яе знайшла і ўжо паўтара месяцы працую. Называецца кур'ер.:)
Сапраўды, душэўная-душэўная: графік жутка вольны, тавар я разношу канцэптуальны***, кліенты інтэлектуальна-інтэлігентна-пазітыўныя, радуюцца мне.:) Калегі харошыя, падкормяць, гарбатай напояць. А нават калі б былі дрэнныя, я з імі ўсё адна мала кантактую.:)
Бадзяюся вечарамі па горадзе, шукаю незнаёмыя месцы па мапе - такі сабе "Пошук", музычку слухаю - лепата.
А пра малааплочвальнасць нават і паспрачацца можна - пагадзінна атрымліваецца роўненька як мой будучы аклад напачатку кар'еры.:)
Ёсць, вядома ж, мінусы (адзін з галоўных - будучыя маразы), так што я не абяцаю, што надоўга там затрымаюся.:)

Дык вось, заходзьце на http://vilka.by , выбірайце сабе падаруначкі, я вам іх прывязу з радасцю (калі вы жывяце не на Гамарніка:)). Можаце пазначаць, што хочаце менавіта са мной сустрэцца.:)

***Настолькі канцэптуальны, што я, бывае, цягаюся па горадзе невядома з чым, потым гляджу на сайце апісанне, што гэта за загагуліна была. Альбо дакалупваюся да кансультанта, што гэта за яно такое, што за яго такія бабкі плоцяць. А яна падумае-падумае і кажа: я не ведаю, а людзі раз набываюць, значыць, ім трэба, не заганяйся.:)

10:25pm: Перад сном мы з сынам любім паразмаўляць на такія цялячыя тэмы:

"Маленький зайчонок улыбнулся маме:
Я тебя люблю вот так! – и развел руками.
А вот как я тебя люблю! – мать ему сказала,
Развела руками и тоже показала.
- Это очень много, - прошептал зайчишка,
- Это очень, очень много, много, но не слишком.
Он присел и прыгнул высоко, как мячик
Я тебя люблю вот так! – засмеялся зайчик.
И тогда ему в ответ, разбежавшись, лихо,
- Вот как я тебя люблю! – подпрыгнула зайчиха.
- Это очень много, - прошептал зайчишка,
- Это очень, очень много, много, но не слишком.
- Я тебя люблю вот так! – зайчик улыбнулся
И на травке-мураве перекувыркнулся.
- А вот как я тебя люблю! – мамочка сказала,
Кувыркнулась, обняла и поцеловала.
- Это очень много, - прошептал зайчишка,
- Это очень, очень много, много, но не слишком.
- Видишь, дерево растет, возле речки прямо?
Я тебя люблю вот так! – понимаешь, мама.
А у мамы на руках видно всю долину.
- Вот как я тебя люблю! – мать сказала сыну.
Так прошел веселый день, в час, когда смеркалось,
Желто-белая луна в небе показалась.
Ночью детям нужно спать даже в нашей сказке.
Зайчик маме прошептал, закрывая глазки:
- От земли и до луны, а потом обратно -
Вот как я тебя люблю! Разве не понятно?..
Подоткнув со всех сторон зайке одеяло,
Тихо-тихо перед сном мама прошептала:
- Это очень-очень много, это так приятно,
Когда любят до луны, а потом обратно

Падглядзела ў krumkac

10:07pm: Дзяды
Даўно ў мяне не было настолькі бессэнсоўна змарнаванага дня. Шоб я яшчэ калі папёрлась на гэтыя вашыя шэсці!
Хаця ідэя добрая - на Курапаты хадзіць, толькі гэта справа інтымная, туды трэба на аўтобусіку ездзіць і ўшаноўваць, і ўшаноўваць сабе на здароўе ў самоце. А не цягнуцца тры гадзіны ў арушшым натоўпе, калі сцягі па мардасах б'юць. Пакуль дабралася да могілак, нічога святога ў сэрцы ўжо не засталося, адны нехарошыя словы..

10:21pm: Да грыпознай панікі вельмі пасуе перадача, якую зараз па МTV паказваюць - чатыры сцэнары канца сьвету. Вельмі весела-аптымістычна.
А сёння я бачыла на праспекце Скарыны дзвюх гуляюшшых дзевачак. У масках. Трэба ім гэту перадачу паглядзець.)

11:18pm: Нашыя дзеткі
Канешн, прыгожа гучыць Міраслаў Алегавіч и Усяслаў Генадзевіч, Францішак Аляксандравіч і Леся-Стэфанія Аляксееўна. Але з Дамінікам Севярынавічам усё адно ніхто не параўнаецца.:)
abrykos і uliska, віншую вас з днём народзінаў Севярыныча!:)

7:38am:

Тры гады майму хлопчыку.

9:29pm: Хто там мяне прасіў быць фольк-афішай?
5 лістапада Этна-фэст «Ад Неба на Паўметры 2009», 15 лістапада Юбілей гурта "Троіца".

Першая падзея мяне бянтэжыць адсутнасцю рэкламы, але калі такі атрымаецца, то огого! Другую падзею давядзецца наведаць, бо была на іхнім пяцігоддзі, а тут - бац - ужо 10 год, нельга прапусціць.:)

8:58pm: Пра вучобу
Адны з самых цікавых у нас - лекцыі па вайскова-палявой хірургіі, як ні дзіўна. Пасля яе выходзіш з аўдыторыі з галавой, забітай АК, М16, звышхуткаснай зброяй, веданнем, як яна ўмее, і жаданнем забіваць патрымаць у руках.:) Не ведаю, можа толькі мяне так торкае, але, прынамсі, на лекцыі падчас дэманстрацыі пазнавальнага кіна добра чуюцца "ооо!", "ух тыыы!" і "піпец!"
Праўда, падазраю, што нам павінны былі падрабязней расказаць пра тое, як гэта лячыць, а не як гэта працуе..)

7:13pm: Ва ўніверскіх кампутарных класах вырасла пакаленне адмінаў, якія пытаюцца ў мяне, як пранумараваць старонкі ў Вардзе. А я заўсёды ўспрымала адмінаў, як старэйшых таварышаў, гуру і родных бацькаў у адной асобе.. а тут такі жэстачайшы аблом.. проста ўся сістэма светаўспрымання паламалася ўмомант.

У простых смяротных усё яшчэ горш: на ўсіх кафедрах адбылася кампутарызацыя і інтэрнетызацыя, але ніхто не правёў лікбеза для выкладчыкаў. Таму на нашай плыні выбралі адмысловую дзевачку, якая сядзіць на першым шэрагу і пры неабходнасці, якая часта ўзнікае, націскае Play, альбо перазагружае, у залежнасці ад абставінаў. Бо выкладчыкі цвёрда ўмеюць толькі ціснуць на стрэлачкі, каб слайды пераключаць. І ўсё. Вось яно як.

7:59pm: Урааа! Мой ліст надрукавалі ў Esquire, і цяпер мне дадуць фірмовую майку з цытатай!!!
Яшчэ ў чэрвені яго пісала, і толькі што выпадкова ўбачыла ў вераснёўскім нумары.:))
Калі хто не ў курсе, яны там вельмі любяць, каб чытачы іх у лістах усячэскі лажалі і знаходзілі як мага больш хібаў. Вось я і пастаралася.:)

І сумныя навіны: зноў такі толькі што прабіла фішку, што другую адукацыю магу атрымліваць толькі калі атрымаю першы дыплом. Існуе, праўда, паралельная адукацыя, але для выдатнікаў. Шкада-шкада, а то з мяне энэргія прот, не ведаю, куды сябе яшчэ засунуць.

11:50pm: "Буквально недавно... пришли первые ЭВМ. Программы (аппроксимация кривой дугами парабол) вводили, втыкая штырьки в отверстия в определённой комбинации. Позже программисты, получив время на машине, бегали с колодами перфокарт, которые сами набивали и перебивали. Потом программистов перестали пускать к машине – они передавали колоды операторам в белых халатах, а те считали и возвращали им распечатки с ошибками и перфоленты. Диалог с ЭВМ шёл через “консоль” – пишущую машинку. Машина печатала на ней сообщения и запросы, а оператор вводил команды. Потом всем поставили дисплеи, снова “приблизив” к машине и самыми частыми фразами стали: “Перезагрузка, недельное копирование, перезагрузка, месячная профилактика, перезагрузка”."
Часопіс "Домашний компьютер" дзесяцігадовай даўніны.

Тэкст мілы мне тым, што слова ў слова супадае з расказамі мамы пра яе праграмерскую маладосць.:)

4:56pm: Ну нарээшце мяне перапісалі! А то чытаю фрэндстужку, усе хваляцца, а мяне зайздрасць бярэ.:)
Дзевачка, як толькі зайшла ў кватэру, адразу страдальчэскі спыталася: "Мне ісці па анкеты па-беларуску?" Але я спалохалася, што больш яе не пабачу, і ласкава ўсё даравала.:)
Мы так міла з ёй размаўлялі, што я нават захацела з ёй пракансультавацца па нацыянальным пытанні, але яна самастойна зрабіла нас з мужам беларусамі з роднай беларускай мовай, я нават не паспела назвацца ліцвінам ці гномам.:))

А нацыянальнае пытанне ў мяне такое: чаму можна казаць розную фігню на перапісе, і ў той жа час такія жорсткія рамкі, калі дзіцёнка ў загсе запісваеш? Помніццо, муж з загса вярнуўся ўвесь такі задуменны, бо цёця паглядзела ў ягонае пасведчанне аб нараджэнні і спыталася, якую нацыянальнасць ён сабе абірае, каб запісаць Мірціку ў пасведчанне - рускі ці удмурт?:) Ён выбраў рускага, і мы яго потым гнабілі, што ён цяпер маскаль і што здрадзіў і так выміраючай нацыі удмуртаў.:)

12:53am: Звычайна я гляджу ЧГК толькі дзеля гадавання ўласных комплексаў, бо туплю страшна, без проблескаў. Аднойчы, праўда, падняла адно пытаннечка, але яно было да жаху лёгкае, нават невядома, як яго прапусцілі. І вось, нарэшце, пару тыдняў таму здарылася: я падняла пытанне, якое каманда заваліла.:) Праўда, гэта было пытанне з інтэрнэта ад студэнта-медыка, але ўсё адно прыемна.:)

в правой руке красный флаг
правой ногой на черной земле
левой ногой на зеленой траве
на левую руку луч желтый упал

Адказ без Гугла?:)

12:04am:
Вельмі прыемна паглядзела ў "Перамозе" "LOL" - так бы мовіць, працяг "Бума" з нейкага свайго глыбокага дзяцінства. Праўда, я ніяк не патрапляю ў хвалю: у Буме я не праніклася школьным каханнем, таму што яшчэ не дарасла, а тут - ужо перарасла.:) Нашмат цікавейшай мне была сюжэтная лінія "саракагадовая Сафі Марсо, мама траіх дзяцей, катаецца на матацыкле па Парыжу з прыгожым барадатым хахалем".:)
А фільм міленькі, шмат цытат харошых: "Это мужики спят с шлюхами, а женщины занимаются любовью с супермужчинами".:)

10:03pm: Тэлефонасамалёты!
Гэтым летам я прыдумала збіраць калекцыю мапаў гарадоў, дзе я пабыла. Прыдумала, ідучы па вуліцах Мазыра, адразу рванула ў кнігарню, а там мапы разабралі.) Але калекцыю я ўсё адно пачала метадычна збіраць.:)

А нядаўна праглядала фоткі ў тэлефоне і заўважыла, што значная іх частка - фоткі самалётаў. Цяпер буду збіраць тэлефонасамалёты. Пад катам пачатак калекцыі, паўтараю для нервовых прафесійных фатографаў: фоткі зробленыя тэлефонам.:)

( Read more... )

8:57pm:
Доктар Джон Дорыян і ягоны мёртвы сабачка Раўдзі з серыяла Scrubs (Клініка)

Я тут нядаўна конкурс абвяшчала. Дык вось, цяпер урачыста абвяшчаю вынікі!
Першае месца безагаворачна заняў urban_survivor. Прычым ён усе гэтыя серыялы глядзеў, гэта ж трэба быць настолькі серыяламанам.)
Другое месца заняў krywal! Ён назваў два серыялы з трох + яшчэ кучу, дзе сустракаюцца залацістыя і лабрадор-рэтрыверы, дзякуй яму за гэта.)
З прызамі атрымалася нецікава: паколькі на Дэрэша мяне падсадзіў якраз такі urban_survivor, то ён, вядома ж, чытаў прызавую кніжачку; а абяцаная мною любоў і павага ў krywal і так ужо ёсць...
Так што пад катам правільны адказ і спіс прызавых кніжачак на выбар для абодвух пераможцаў.)

( Read more... )

1:25am: Конкурс-конкурс, каму няма чым больш заняцца!!!
Слухайце, я вам зараз буду загадкі загадваць.)

Ёсць тры амерыкосскія серыялы. У кожным з іх ёсць сабачка пароды рэтрывер. У кожным з іх ёсць герой з імем J.D. (а ў адным іх нават двое). І такое ўжо супадзенне, што гэта тры мае найулюбёнейшыя серыялы.)

Падказка 1. Два сабачкі жывыя, а адзін савсэм мёртвы, прычым даўно.)
Падказка 2. Аднаго сабачку якраз такі і клічуць J.D.
Падказка 3. Другі J.D. працаваў сцюартам на самалёце, пакуль быў жывы, трэцяя - маленькая дзяўчынка.

Хто скажа мне тры назвы, атрымае прыз - кніжку майго зноў такі ўлюбёнага пісьменніка Любко Дереша на мове арыгінала, уласнаручна мною набытую гэтым летам на Украіне, а яшчэ маю аграмадную любоў і павагу; хто назаве дзве назвы - атрымае проста аграмадную любоў!))
Калі нехта ненавідзіць Дереша, у мяне ёсць яшчэ кніжкі.)

Гугленне вітаецца!)

Каменты скрыняцца.

12:49am: Хочацца спаць - гэта калі глядзіш на тое, што толькі што напісала, і думаеш: "Цікава, а чаму я напісала "полу больного"? Трэба ж гэта адным словам пісаць.. Цікава, а чаму ён у мяне "полубольной", і ўвогуле, што гэта за слова такое, першы раз такое сустракаю.."
А потым здагадваешся прачытаць увесь сказ: "Масса тела соответствует возрасту и полу больного"..